آخرین لالایی از محمدرضا اصیلیان
خدا هم اشک میریزه واسه دستای بی جونت
همه دنیام جا مونده تو موهای پریشونت
هنوزم با عروسک های تو حرف میزنم هر شب
هنوز نقاشیات چسبیده رو دیوار این خونه
داره بغضم میگیره با صدای خنده های تو
کجایی که بغل کردم لباساتو بجای تو
دلم میخواد که با خنده بیفتی رو سر بابا
میدونم که بهشت جاته بهت خوش بگذره بابا
من هر بار تا صدات کردم صدای انفجار اومد
چطور میشه تو این خونه با داغ تو کنار اومد
دارم با گریه میخونم برات هر شب لالایی رو
کجا یادت داده بودن ، الفبای جدایی رو
داره بغضم میگیره با صدای خنده های تو
کجایی که بغل کردم لباساتو بجای تو
دلم میخواد که با خنده بیفتی رو سر بابا
میدونم که بهشت جاته بهت خوش بگذره بابا
