روزای سخت از مسعود صادقلو
اومدی که ستاره ها آشتی کنن با آسمون
رسیدی یه جا بی هوا جایی که نبود قرارمون
از پشت تو چشمامو گرفتی گفتی دیگه تنها نمون
تموم شد این دلتنگی مون بزار بهت بگم اومدی چی شد
مثل خورشید یهو نوره به سیاهیه دلم خورد
دست تو نفس به من داد وقتی گرماش به تنم خورد
با تو خوب بازی عوض شد حال من خوبه تو شکر
منو ببر به اون شبی که ستاره رو نشونه کردیم
منو ببخش یه روزایی که با تو زیادی بوده تلخی
همه برن تو می مونی تو رفیق روزای سختی
اگه نباش یُ شب بشه چی
تو با مرام و خاکی نیستی رفیق نیمه راه
تو از اونا نیستی که رنگ عوض کنن وسط راه
تو خوشی که هستن همه تو موندی پای مشکلام
منو ببر
