نیمه جان از حمید فرزین
در قفس بودم و با عشق تو آزاده شدم
با تو با مردم شهر غریب و بیگانه شدم
تو کشاندی مرا تا مرز دیوانگی
من شدم عاقبت خراب دلدادگی
تو شدی نیمه ی جانم ریشه ای به استخوانم
بی تو دیگر نتوانم شدی یار مهربانم
تو شدی هر چه که دارم تو شدی رفیق و یارم
من زمستانی ام اما تو شدی فصل بهارم
یک نظر کردی و بردی دل مارا زیبا
با تو من دور شدم از تب و تاب دنیا
همچو باد و باران تنیده ای به قلبم
من پر از دردم و برام شدی تو مرهم
تو شدی نیمه ی جانم ریشه ای به استخوانم
بی تو دیگر نتوانم شدی یار مهربانم
تو شدی هر چه که دارم تو شدی رفیق و یارم
من زمستانی ام اما تو شدی فصل بهارم
