دل از رسول رضایی
چه خوبه که تو اومدی، قِلقمو بلد شدی
با دل دیوونه‌ی من، فقط خودت طرف شدی
چقدر قشنگو بی هوا، شدی تو حال خوبیه من
چه قلب آرومی داری، دلت شده خونه‌ی من
بوی عطرت روو تنم، نشسته دوره گردنم
سیاهی دوره چشات، شده مُهر پیرهنم
حریف قلبم نمیشه، این فکرای توی سرم
تو رو از دست نمیدم، تو شدی مال خودم
من با تو چقدر قشنگ یکی شدیم، من با تو چه خوب همو بلد شدیم
میزنه قلبم واسه تو، توو سینه تُند تُند مثِ تو
توو دلم ریشه زدی، نمیاد هیشکی شبیت
میدونی که فقط تویی، آرامش محض واسه من
گرمیه آغوش تواِ، یه جای امن واسه من
موجِ موهای بُلندت، میزنه روی سرم
برق چشمای قشنگت، میبره هوش از سرم
