چوب خطت خیلی وقته که پر شده تو
مدام خوردم از آدما یکیش خود تو
میترسم بازم ببخشمت کار دستم بدی
برنده باشم شکستم بدی
آخه توبه ی گرگ مرگه
میترسم بازم با چهارتا قربون صدقه نرم بشم
بازم مثل قدیم باهات گرم بشم
آخه توبه ی گرگ مرگه
همتا نداری تو بی چشم و رویی
آخه چرا انقدر دو رویی
تو هرچی بدی صد هیچ جلویی
خودت میدونی که بی معرفتی
گردن نگیر هر جور راحتی
هی رفتی اومدی تو بد عادتی
نبخشمت عذاب وجدان نمیزاره بخوابم
اصلا تو واقعیتو ول کن بیا شبا به خوابم
ببخشمت جلو چشامه همیشه اون بدی ها
یادم نمیره تا ابد که تو بهم بد زدیا
اگه باز برگردی طول میکشه تغییراتت
بگذره خدا فقط از سر تقصیراتت
