فصل آلوچه های سبز از بابک محمدی
اِنقَده غرقت شدم که فکرِ آغوشت
کافیه واسم که عطری کنه دنیامو
تو مثل مُسَکِنِ قَوی برام بودی
تو که باشی یادَمَم نیست دیگه دردامو
موج موهات که تو باد میپیچه انگاری
همه ی دنیایِ مَن سیاه میپوشه
شب که به چشمای مستت میرسه قلبم
دو تا جامِ ، مِی کنارِ ماه مینوشه
نم بارونو یه خیابونو
خاطره بازی با چشمات پشت شیشه
با تو میمونم بی تو دیوونم
که میخواد عاقِل بشه اما نمیشه
نم بارونو یه خیابونو
خاطره بازی با چشمات پشت شیشه
با تو میمونم بی تو دیوونم
که میخواد عاقل بشه اما نمیشه
کاش ببندی هی موهاتو با چهل گیس
اسم تو داد بزنم تو هم بگی هیس
جنگل موت هی بپیچه توی دستم
عاشقم هیچکی برات مثل خودم نیست
مثل خودم نیست
