هنوزم این سر زخمی پر از خاکستر و دوده
تنور خونه خولی مگه خاموش نبوده
خوش اومدی به ویرونه
بگو که اومدی با هم بریم خونه
دیگه رقیه از عمه نمیتونه
که جای دستای زجر رو بپوشونه
تو خزون باغ رو سرم ریختن
با هر اتفاق رو سرم ریختن
دست و پای من بسته بود اما
خاکستر داغ رو سرم ریختن
سوختم خاکستر داغ رو سرم ریختن ...
گرفت از پشت سر مومو
کشید محکم النگومو
برید انگشتای دستم
صدا کردم عمومو
میبینی روزگارم رو
میبینی روضه های گریه دارم رو
بهم پس نمیده اون بی حیا حتی
همون چادر نماز پاره پاره ام رو
از العطش خواهرم سوختم
مثل روضه مادرم سوختم
بین آتیش خیمه ها موندم
زنده زنده من تو حرم سوختم
سوختم زنده زنده من تو حرم سوختم ...
نمیره حرمله از یاد به جون هر دو مون افتاد
درختو هی تکون میداد سرت از شاخه افتاد
نگو ویرونه قابل نیست
بیا آرومه اینجا دیگه قاتل نیست
سر بریدته رو دامنم اما
چرا اجزای صورت تو کامل نیست
اشکای من و خواهرت میریخت
خون تازه از حنجرت میریخت
از دست یزید جیگرم میسوخت
وقتی که شراب رو سرت میریخت
سوختم وقتی که شراب رو سرت میریختن ...
