فانوس از عرفان آرن
وقتی از پشت موهاتو میبندی صورتت میشه یه ماه کامل
دور و برتو خلوت ترکن خودم میشم رفیق فابت
بزار همه برن.بیخیال همه.توباید بمونی.من نیازدارمت
نوازش موهات اعتیاد میاره صبحهادلتنگ بشی.شبات بامنه
بغلم کن وقت ترسات بخواب آروم بین دستام
بغلم کن شب که میشه حال من باتو بد نمیشه
دوتا بال باش واسه پرواز شونه میشم واسه حرفات
بگو هرچی تو دلته چیزی پنهون نیست تواین رابطه
تو یه فانوس میشی واسم توی این مسیر تاریک
تو یه چالوس میشی واسم تا دریا ادامه داری
مه بشی بارونی میشم وقت تب دارومی بی شک
بیا قلبمو شکار کن. من که خب مانع نمیشم
بیا امشب بمونیم پهلو هم بی تو تنهایی گمونم نتونم
بریم شهر و باهم بگردیم سرت رو شونم وقتی پشت فرمونم
نشی غریبه بده قول بده قول دستمو بگیر محکم دم پل
زود برسی دیرنکنی.دادی بهم قول
