عصبی از علی میر
چقدر دورم ازت عاشقی آشوبی شد
من که جونمم میدم واست حالا تو هی دوری کن
دیگه فرقی نداره برام مردم یا زندم الان
فقط اشکات آهه تو چشام
حتي روزام تاریکه برام
ببین
همه جوره من مشتی بودم رفیقای دورت همش مشقی بودن
با ریشای مشکی بلند واسم عادی نبود درگیرت شدم
زندگی سیرت شدم جوون بودم ولی پیرت شدم
هرجا نشستی گفتی این آدم بدست اونقدراهم بد نبودم
من و عصبی میکنی میای و این دل و با نگات میبری
میگفتی تو کل دنیا واسه من از همه تو سری
چه بهت میاد روسریت
اسمشو تتو زدی بدجاییم زدی بدجوری بهم زدی
اعتماد توم مرده میگن به جا معرفت داری عقده
شده حرفام یه مشت شعر مهم نیست کی باخته کی برده
شبیه تو نیست نه پیشش آروم نمیشم پیشت آروم کی شم
شبیه تو نیست نه باهاش خوب نیست حالم کاش الان بودی با من بگو چرا دوری واقعا
شبیه تو نیست نه پیشش آروم نمیشم پیشت آروم کی شم
اون شبیه تو نیست نه باهاش خوب نیست حالم کاش الان بودی با من بگو چرا دوری واقعا
