پرنده جون رازقی پراتو وا کن و برو
کسی تورو دوست نداره هیچکس نمیخواد عشقتو
یکی دو روز که بگذره زمستون از راه که بیاد
دوست داره آزارت کنه پرای رنگیتو میخواد
فکر میکنی بهار میاد آخه شنیدی اسمشو
تو شهر قصه اش نبودی ندیدی سرنوشتشو
برای من برای تو تموم فصلا پاییزه
از آسمون چشممون بارونه غربت میریزه
برای من برای تو تموم فصلا پاییزه
از آسمون چشممون بارونه غربت میریزه
فکر میکنی بهار میاد آخه شنیدی اسمشو
تو شهر قصه اش نبودی ندیدی سرنوشتشو
تو شهر ما جای تو نیست جای کلاغای سیاست
تو عاشقی و ساده دل اما زمونه بی وفاست
نه میشه گفت که چی بوده نه میشه فهمید چی میشه
عابرا لبخند میزنن اما تو مغزا آتیشه
برای من برای تو تموم فصلا پاییزه
از رو درخت عمرمون برگای موندن میریزه
برای من برای تو تموم فصلا پاییزه
از رو درخت عمرمون برگای بودن میریزه
بچه ها میزنن تورو با تیرکمون و چوب و سنگ
پرت تو بازی میشکنه دنیا میشه زندونه تنگ
تا اون درخت اونوری نمیتونی تنها بری
تنها تو میشی و خودت از غم غربت میمیری
برای من برای تو
