دد لاو از مهیار
دلم تنگ شه واسه چی؟ واسه کی؟
توئی که هیچ‌وقت نداشتی هوامو
همه‌جا بگو نتونست خوشحالم کنه
با اینکه با کلِ زورش برام موند
دلم تنگ شه واسه چی؟ واسه کی؟ این وسط
من فقط زور می‌زدم
فروختین به خوشیایِ لحظه‌ای
ولی هنوزم غمامو از دور می‌خرم
بیشتر از تو دلم تنگه واسه خودم
خودمو چرا تو رو نشد پاکت کنم؟
یه نخود‌کشیِ محضِ عاشق‌شدن
من دوستت داشتم پیش خودم ثابت شدم
فکر می‌کردم سایهٔ تاریکی یادِ نوره تش
راهِ تو رو پیدا کردی ولی تو با نورِ من
حالا من موندم و تاریکی و ذوقِ کور
یه آوار که دیگه فکر نکنم خونش هم
لبت رو تر می‌کردی، می‌دادم جونم واست
هیچیِ عالمم نمی‌شد پات، تو بودش وسط
مُردم که رگم می‌داد، جونِ تو می‌خورد قسم
این‌دفعه جونِ چشمات، واقعی مُردی واسم
چقدر خوردم غمِ تو، تو خوردی جونمو
خورد کردی غرورم تا مغز و استخونم رو
ترجیح می‌دم مرگ رو تا با تو بودن رو
یه کاری کردی اصلاً یادم بره بودنم رو
بیشتر از تو دلم تنگه واسه خودم
خودمو چرا تو رو نشد پاکت کنم؟
یه نخود‌کشیِ محضِ عاشق‌شدن
من دوستت داشتم پیش خودم ثابت شدم
فکر می‌کردم سایهٔ تاریکی یادِ نوره تش
راهِ تو رو پیدا کردی ولی تو با نورِ من
حالا من موندم و تاریکی و ذوقِ کور
یه آوار که دیگه فکر نکنم خونش هم
دلم تنگ شه واسه چی؟ واسه چاقویِ تو قلبم
چیا دیدم و بخشیدم
چقدر اشتباه می‌کردم
