دروغ نگویوم از موهان بند
مه اصن نبودوم ای رقمی اصلا
ده خانه نبودوم ماندنی
اگه میخندوم به ظاهر
از درون سرد و شکستنی
عشق تو کار به دستم داد
خاطراتت شد سرم آوار
رفتی و با رفتنت
آرزو هایمه دادی به باد
یادت هست آخرین بار
دم دمای صبح ساعت ۴
ده میدان هوایی قسم خوردیم
که باهم هستیم تا پای دار
دروغ نگویوم تنگ شده ، دق شده دلم برای تو
گلم یخ کده دستایم بوگو کجایی تو
حسم به تو هیچوقت عوض نمشه
تنگ شده توام دلت بوگو
تنگ شده تو هم دلت بوگو
میگفتی صدای مه ره دوس داری
عالی زنگت میزنوم چرا بر نمیداری
توره چیشده او آدمی که عاشق بود
تا دیروز عالی از مه شده فراری
میپوشوم لباسی ره که دوس داری
امو که سالگیرم برم توفه دادی
هنوز بوی عطرت روی پیرنم هست
خاو میشوم کدش تو در چه حالی
